Ikimizin Yerine 💕

 

Platonik aşk... Birbirinden güzel birçok güzelliği var bana göre. Her an canın ne isterse onu yapabilirsin mesela. Onun haberi olmadan kendi kendine ona karşı taraf alırsın, küsersin. Daha sonra yine ondan habersin dayanamaz, barışırsın. Çünkü kıyamazsın sevgine, sana her şeyden mükemmel gelen, herkesten çok sevdiğin, fotoğraflarına bile bakmaya kıyamadığın gülüşüne, parıl parıl parlayan ve saatlerce izlemek istediğin gözlerine karşı koyamazsın. O elinde olan tek bir fotoğrafına bile baktıkça bakasın gelir. Bakarken sana güzel bir dünyanın kapıları açılıverir. Her köşesi onun güzel hayaliyle döşenmiş bir dünya... İyisiyle kötüsüyle birçok anınız olduğunu düşünürsün. Bazen romantik bir yürüyüş yapmanız, bazen ise bir sebepten dolayı tartışmanız kaplar hayalini. Her an güzeldir ya onunla, o kavga bile gözüne güzel görünür. Keşke kavga ederek dahi olsa da onunla vakit geçirebilsem diye düşünmeden edemezsin. Günlük rutinin, alışkanlığın haline gelir artık, onu düşünmeden bir gün geçiremezsin. Günde bir hatta birkaç kez tekrarlarsın bu hayal dünyasına girmeyi. Çünkü sadece burada kalbini onun kalbiyle eş hissedersin, sana o kadar yakın olmasına rağmen bir o kadar uzak olması sıkar canını. Onunla yaşayamadığınız her anın acısını hafifletir, bir nebze olsun umutla gülümsemeni sağlar hayal kurmak.

        Aslında okuduğun her kitapta, izlediğin her filmde, dinlediğin tüm şarkılarda onu yaşarsın, sizi yaşarsın. Bir kitapta okuduğun bölümü canlandırırken kafanda, birden o beliriverir aklında kalbini ısıtarak. Her satırda kelime kelime ona duyduğun sevgiyi okumaya başlarsın. Bazen o satır araları sana okuduğun kitabı unutturup sizi okumana neden olur. Hayal gücün en sıkı destekçin olur. Her şarkı sözünde, notaların ahenkli dansında onu bulursun, bazen de bu şarkı kesinlikle bizim için yazılmış olmalı, diyerek defalarca sıkılmadan dinlersiniz o şarkıyı. Sırf sizin duygularınıza tercüman oluyor, ortaya çıkarıyor diye. Sona izlediğin bir filmin başrol çiftinin siz olduğunu hayal edersin mesela. İnsanların hayranlıkla izlediği o sahneleri yaşadığını düşünürsün bir anlığına. Bazen sizin neden öyle olamadığınızı düşünür kıskanırsın, imrenirsin, kendine dert edinirsin ve belki de pek yabancı olmadığın depresyona girersin...

Aklında hep aynı soru: "Beni neden sevmiyor?". Cevabını bir tek o biliyordur aslında ama sormaya cesaret edemezsin tıpkı sevdiği söyleyemediğin gibi. Bunun yerine kendi kendini yersin. Onun etrafındaki insanları düşünür kendinde eksik olan şeyi ararsın. Ama bilirsin ve inanırsın ki hangi özellikleri olursa olsun kimse onu senin gibi sevemez. Çünkü sen onun yerine de seversin bu aşkta; kocaman, çift kişilik. Bugünlere, yarınlara sığmayan; bir ömür sevsen yetmeyecek gibi gelen büyük bir aşk. Her anında yüreğini ısıtan, içini sevgiyle dolduran bu aşkı yaşayan platonik âşık özeldir ve platonik aşk ise karşılığı olmasa bile onu karşılayacak bir yürekte yaşandığı için özeldir...

Aşk; görmekten çok özlemeyi sever,

Dokunmaktan çok düşlemeyi..

Ve aşk öyle haindir ki;

Nerde imkânsız varsa gider onu sever. 

                                                          Özdemir ASAF

/inceliklihayta/