Kaybolan Oyuncaklar 🧸

    Eskiden ne kadar güzeldi küçük olmak. Mahalle arasında gece yarılarına kadar dinmeyen çocuk gülüşleri o kadar güzeldi ki. Karşılıklı evlerde, beton yığınları değil, sıcacık aile yuvası olan evlerde oturan çocuklar okuldan gelir gelmez çantalarını, kitaplarını bir köşeye atar, üzerindeki önlükleriyle sokağa atlardı. Akşam ise yorgun argın ama mutlu bir şekilde eve gelip anne zoruyla banyo yaptırıldıktan sonra uyuyana kadar ödevlerini yapmaya çalışırlardı. Bir yandan televizyona göz ucuyla bakıp bir yandan önlerindeki kitaplara uyum sağlamak artık hiç zor gelmezdi.

    Sokak lambaları yandıktan sonra oynanmaya başlayan saklambacın tadı şimdilerde hiçbir oyunda yok aslında. Akşam olana kadar çeşitli oyunlarla vakit geçirip günün en keyifli anını, en keyifli oyununu yaşarlardı. Karanlık çökünce sokak lambalarının ışığı altında bilinen en kuytu, karanlık köşelere saklanıp ebenin boş anını yakaladıktan sonra çıkıp sobelemenin zevki bir başka olurdu. Şimdi hiçbir sokakta birbirlerinin kıyafetlerini giyip yanlış sobelenince "çanak çömlek patladı" diye keyifle bağıran çocuklar yok ne yazık ki...

    Kaldırımdan kaldırıma oynanan şarkılı yerden yüksek oyunları, sokağı baştan aşağı koşturan kovalamacalar, yakar top, istop, evcilik... Daha ne çeşitli oyunlar vardı keyifle oynanan. Her birinin kuralı belliydi, herkes de o kurallara uyardı. Bu yüzden de kimse kimseyle kavga etmez, anlayışlı anlayışlı oyunlarını oynarlardı. Hiçbir haksızlık, mızıkçılık olmazdı. Sokağın her köşesi çocuksu kahkahalarla dolar taşardı. Çünkü hep eğlenerek oynanırdı oyunlar, birbiriyle çok iyi anlaşan çocukların eğlencesi ile...

    Şimdilerde o sıcaklık, o samimiyet kolay bulunmuyor hatta hiç bulunmuyor desek yeridir. Sanal âlemle iç içe, betonların soğukluğu ve çoğalan araçların gürültüsüyle dolu sokaklarda büyüyen çocuklar ne saklambaç oynamanın zevkini tadabiliyor, ne de sokaklar boyunca koşup eğlenmenin tadını. Artık internet üzerinden oyunlar oynayıp, sosyal medya mecralarında konuşuyorlar. Koca koca binaların olduğu sitelerde, komşunun çocuğundan habersiz büyüyüp gidiyorlar. Okullarda ise hep öğretip hem eğlendiren dersler yerine daha disiplinli ve ciddi eğitimler görüyorlar. 

    Umarım ki günümüz çocukları mutlu olmayı, eğlenmeyi bir şekilde öğrenir ve gerçekleştirirler. Yoksa bu donuk, monoton hayatta birer mekanik insan olmaktan kurtulamayacaklar maalesef...

/inceliklihayta/